«روز قدس که مال بابای حزب‌اللهی‌ها نیست، پیشنهاد اولش را آیت‌الله منتظری داده و از همان سال هم مردم بخاطر آقای منتظری می‌رفتند به خیابان تا از فلسطین حمایت کنند. حالا، هم آقای منتظری نظرش تغییر کرده و هم مردم»

و يا :«پيشنهاد نامگذاري روز قدس از آن آيت‌الله منتظري بوده و به اسم آيت الله خميني تمام شده است و...»

و يا «روزقدس به پیشنهاد جناب آقای آیت الله العظمی منتظری برگذارشدوبعدهاتوسط بعضی هابه سرقت رفت كه البته نفع دنیوی واخروی برای سارق نداشت.»

و ديگر القاءاتي كه به نوعي بخواهند نامگذاري آخرين جمعه‌ي روز قدس را از آن شيخ حسينعلي منتظري كنند. لكن بر تمامي مسلمانان جهان و مردمان ايران بارز است كه نامگذاري اين روز توسط رهبر كبير انقلاب انجام شده است. اگرچه احتمال اين مي‌رود كه آقاي منتظري ميان چند روز مطرح شده براي چنين مراسمي يكي از آن‌ها را كه آخرين جمعه‌ي ماه مبارك باشد را پيشنهاد دهد لكن اين مسئله كاملا مشخص است كه اين عمل تنها از حضرت امام بر مي‌آمده است و تمامي تلاش‌هاي وي براي مبارزه با صهيونيسم و اسرائيل در طول تاريخ معاصر كاملا مشخص است. اگرچه علماي اسلام هنگامي كه متوجه خطر صهيونيسم و رخنه‌ي آن بر ممالك اسلامي شدند بانگ برآوردند و اعلام خطر كردند،¹ لكن همگان بر اين باور استوارند كه حضرت امام خميني به نوعي تنها پرچم‌دار مبارزه با صهيونيسم در دوران حكومت پهلوي بوده است.و اولين تحركات سياسي خود را با اين خط مشي پي‌گرفت.

حضرت امام در سال 1342 (يعني هنگامي كه به تنهايي مبارزات خويش را عليه رژيم پهلوي آشكار كردند) فرمودند كه:

«خطر اسراييل و عمال ننگين آن، اسلام و ايران را تهديد به زوال مي‌كند. من براي چند روز زندگي با عار و ننگ، ارزشي قائل نيستم و از علماء و ساير طبقات مسلمين انتظار دارم كه با تشريك مساعي، قرآن و اسلام را از خطري كه در پيش است نجات دهند.»²

و يا سخناني كه ايشان در فيضيه‌ي قم و يا صحبت‌هايي كه در آن سال در رابطه با مسائل فيضيه و ... مطرح كردند كه باعث دستگيري و تبعيدشد شاهد بر همين مدعاست.

ايشان پس از پيروزي انقلاب اسلامي نيز در اولين فرصت، روزي را براي به نمايش گذاردن حساسيت جهاني نسبت به سرنوشت قدس و نجات آن از چنگال صهيونيست‌هاي جنايتكار، به عنوان «روز قدس» تعيين نمودند و پيامي به همين مناسبت صادر نمودند.

امام در اين پيام كه روز 16 مرداد 1358 در سيزدهمين روز از ماه مبارك رمضان سال 1399 هجري قمري خطاب به مسلمانان جهان صادر كردند، چنين فرمودند:

«بسم‌الله الرحمن الرحيم
من طي ساليان دراز، خطر اسرائيل غاصب را گوشزد مسلمين نمودم كه اكنون، اين روزها به حملات وحشيانه خود به برادران و خواهران فلسطيني شدت بخشيده است و به ويژه در جنوب لبنان به قصد نابودي مبارزان فلسطيني پياپي خانه و كاشانه ايشان را بمباران مي‌كند.
من از عموم مسلمانان جهان و دولت‌هاي اسلامي مي‌خواهم كه براي كوتاه كردن دست اين غاصب و پشتيبانان آن،‌ به هم بپيوندند، و جميع مسلمانان جهان را دعوت مي‌كنم آخرين جمعه ماه مبارك رمضان را كه از ايام قدر است و مي‌‌تواند تعيين كننده سرنوشت مردم فلسطين نيز باشد، به عنوان «روز قدس» انتخاب و طي مراسمي همبستگي بين‌المللي مسلمانان را در حمايت از حقوق قانوني مردم مسلمان فلسطين اعلام نمايند. از خداوند متعال پيروزي مسلمانان را بر اهل كفر خواستارم.
والسلام عليكم و رحمة‌الله بركاته
روح‌الله الموسوي الخميني» ³

صدالبته اين نكته بديهي بود كه انقلاب اسلامي كه يكي از آرمان‏هاي‏ اصلي‏اش حمايت از مسلمانان جهان بود،مسأله فلسطين را در صدر اهداف خود قرار دهد.بر همين اساس سياست خارجي منطقه‏اي جمهوري اسلامي ايران در اين‏ زمان بر اساس مخالفت‏هاي شعاري جدي عليه اسرائيل قرار گرفت.مخالفت جمهوري اسلامي ايران با رژيم صهيونيستي مبتني بر اين‏ اعتقاد ايدئولوژيك و انسان‌دوستانه قرار داشت كه اسرائيل دولتي غاصب بوده‏ كه سرزمين فلسطين را كه به عنوان بخشي مهم از سرزمين اسلامي است را اشغال نموده و موجب آوارگي فلسطيني‏ها و محنت فراوان آنان شده است.
اين سياست بدون‏ ملاحظات مادي در چار چوب منافع ملي قرار داشت.به عبارت ديگر، مهم‏ترين‏ عامل در جهت‌گيري سياست خارجي تهاجمي ايران، منافع مادي‏ ملي و ملاحظات بين المللي نبود، بلكه ايران احساس وظيفه ديني و انساني‏ مي‏نمود كه از قضيه فلسطين حمايت كرده و مشروعيت رژيم صهيونيستي را
نپذيرد.⁴
بدين صورت همانگونه كه حضرت امام نيز مي‌فرمايند كه روز قدس روز اسلام است پس نبايد فرقي بكند كه اين روز از سوي چه كسي انتخاب شده است لكن بايد در مقابل تحريف تاريخ نيز ايستادگي كرد. پس روز قدس از براي اسلام و مسلمين و كمك به مشتضعفان جهان مخصوصا فلسطينيان است نه روزي براي منتظري يا حضرت امام.

در آخر چند كلام ديگر از آن حضرت جهت تنوير افكار منتشر مي‌كنم:

«روز قدس، روزي است كه بايد به اين روشنفكراني كه در زير پرده با امريكا و عمال امريكا روابط دارند هشدارداد. هشدار به اين كه اگر از فضولي دست برنداريد، سركوب خواهيد شد!....
روز قدس روزي است كه بايد به همه‌ي ابرقدرتها هشدار داد كه بايد دست خود را از روي مستضعفين برداريد و سر جاي خود بنشينيد....
روز قدس روز اسلام است. روز قدس روزي است كه اسلام را بايد احيا كرد و احيا بكنيم، و قوانين اسلام در ممالك اسلامي اجرا بشود. روز قدس روزي است كه بايد به همه‌ي ابرقدرتها هشدار بدهيم كه اسلام ديگر تحت سيطره‌ي شما،‌ به واسطه‌ي عمال خبيث شما، واقع نخواهد شد، روز قدس، روز حيات اسلام است.»⁵

از برجسته ترين تحركات يهودي و صهيونيستي در تاريخ معاصر ايران، برپايي جشن هاي 2500 ساله شاهنشاهي شيراز، در سال 1350 شمسي / 1971 ميلادي است.
صرف نظر از چگونگي زمينه سازي ها، اقدامات و توجيهات درباره برگزاري مراسم موسوم به جشن هاي 2500 ساله شاهنشاهي و به علاوه، صرف هزينه هاي هنگفت و نيز مفاسد فراوان اين مراسم، به طور خلاصه مي توان گفت: طراحي و اجراي اين برنامه به تمامي از سوي مجامع صهيونيستي و اسرائيلي بود. در افشاي ماهيت اين جشن، مثل همه موارد مشابه بيش و پيش از هر كس، حضرت امام خميني (ره) پرچمدار نهضت اسلامي بود كه مردم مسلمان ايران را نسبت به ماهيت و اهداف برگزار كنندگان اين مراسم هشيار و آگاه نمود:
اطراف مملكت ايران در اين مصيبت گرفتار هستند و ميليون ها تومان خرج جشن شاهنشاهي مي شود. از قراري كه يك جايي نوشته بود، براي جشن خود شهر تهران 80 ميليون تومان اختصاص داده شده است؛ اين راجع به خود شهر است.
كارشناس هاي اسرائيل براي اين تشريفات دعوت شدند به طوري كه خبر شدم و نوشتند به من، كارشناس هاي اسرائيلي مشغول به پا داشتن اين جشن هستند و اين تشريفات را آنها دارند درست مي كنند. اين اسرائيل كه دشمن با اسلام است و الان در حال جنگ با اسلام است . 

امام خميني ضمن نكوهيدن فسادگري هاي شاه و افشاي توطئه صهيونيست ها، به سران كشورهاي اسلامي هشدار دادند:

به اين ممالك اسلامي بگوييد كه نرويد به اين چشني كه اسرائيل دارد بساط جشنش را به پا مي كند يا درست مي كند؛ كارشناس هاي اسرائيل در اطراف شيراز دارند بساط جشن را درست مي كنند. در اين جشني كه كارشناس هاي اسرائيل دارند اين عمل را مي كنند، نرويد.
بر خلاف آنچه كه براي محمدرضا شاه و سران و دولتمداران رژيم پهلوي توجيه و القا كرده بودند و علي رغم تبليغات ادعايي درباره پهلوي مبني بر بزرگداشت 2500 سال سلطنت و پادشاهي در كشور ايران، واقعيت اين بود كه جشن هاي 2500 ساله، صرفاً با هدف نكوداشت خاطره و تاريخ عزيمت يهوديان از بابل به ايران و بيت المقدس در زمان كورش، در سال 539 قبل از ميلاد بود.
آن گونه كه بعدها آشكار شد، محافل يهودي ـ صهيونيستي در سال 1340 / 1961 م، طرح و تمايل به برپايي اين جشن را اعلام كرده بودند.
در سال 1961، اسرائيلي ها تصميم گرفتند تا به منظور يادبود آزادي و رهايي ملت يهود از اسارتش در بابل، كنگره اي با شركت تاريخ نويسان برگزار نمايند. مي دانيم كه بخت النصر دوم، پادشاه بابل، پس از آنكه اورشليم را فتح كرد، اسرائيلي ها را به اسارت به بابل برد. اسارت آنها در بين النهرين، مدت چهل سال به طول انجاميد، يعني تا زماني كه كورش بزرگ، شاه پارس، بابل را در سال 539 پيش از ميلاد به تصرف خود درآورد. در اين تاريخ بود كه او ملت يهود را به اورشليم بازگرداند و دستور بازسازي معبدشان را صادر نمود.
تاريخ نويسان و شرق شناسان ايراني هم به اين اجلاس اسرائيليان دعوت شدند، مشاور فرهنگي دربار كه از گرايش هاي جاه طلبانه شاه مطلع بود، ( از شاه ) درخواست ملاقات كرد. در اين ملاقات، تاريخ شناس معروفي كه متاسفانه با تمام دانش خود از شخصيتي ضعيف و نفوذپذير برخوردار است، او را همراهي مي كرد و نظريه زير را ارائه نمود:
به جاي آنكه بگذاريم اسرائيلي ها اين بزرگداشت را منحصر به آزادي يهوديان از بابل، نمايند، چرا تاكيد را بر ارزشهاي والاي كورش كبير، شاه هخامنشي قرار ندهيم و به سلطنت رسيدن او را به عنوان يكي از زمانهاي پرعظمت عهد عتيق جلوه ندهيم، تا به اين ترتيب نشان دهيم كه سلطنت در ايران منشايي اصلي و تاريخي دارد؟
اين پيشنهاد به نظر شاه خيلي جالب آمد .
در آن زمان، بر اساس محاسبه كانون هاي صهيونيستي، سال 539 قبل از ميلاد به عنوان مبدا، با سال 1961 ميلادي ( 1340 شمسي ) جمع شده و رقم 2500 به دست آمده بود.
بعضي ديگر عقيده دارند كه چون كانون هاي مزبور موفق به برگزاري جشن ها در سال 1340 ش / 1961 نشدند، لذا ده سال بعد يعني سال 1971 م / 1350 ش، به برپايي اين مراسم اقدام كردند. بر اين اساس، آنها سال 1971 ( 1350 شمسي ) را با سال 529 قبل از ميلاد، كه تقريباً همزمان با آغاز پادشاهي كورش بود جمع و رقم 2500 را به دست دادند.
در يك اثر تحقيقي نيز در اين باره چنين تصريح و تاكيد شده است:
داستان آزادي يهود به دست كورش در تورات نقل شده و جشن هاي 2500 ساله كه محمدرضا پهلوي راه انداخته بود در واقع به خرج ملت ايران و به خاطر بزرگداشت اين واقعه تاريخي محبوب يهودي ها و با رهبري و برنامه ريزي صهيونيست ها بود . محافل يهودي و صهيونيستي نيز در اين باره اعترافات جالب توجهي داشتند كه در اين نوشتار، فقط به يك نمونه از آنها بسنده شده است.
لطف اله حي يكي از سران انجمن كليميان تهران، نماينده مجلس شوراي ملي، از مشاهير و معاريف فراماسون و عضو برجسته تشكيلات صهيونيسم كه رياست « شوراي يهوديان ايران » در « شوراي مركزي جشن نهاي 2500 ساله » را عهده دار بود، در مهرماه 1349، طي اطلاعيه اي در ميان جامعه يهود ايران، در اين باره چنين نوشت:
اين جشن ها در حقيقت يادبود اولين اعلاميه حقوق بشري در 25 قرن قبل است. همان اعلاميه اي كه به فرمان كورش كبير شاهنشاه بزرگ ايران در آزادي ملت يهود از اسارت بابل و آبادي خانه خدا و معبد دوم در اورشليم صادر شد و نه تنها به منزله لوحه زريني در بزرگي روحي و عظمت فكر انساني شاهنشاهي ايران در تاريخ بشريت به يادگار مانده و هنوز هم مي درخشد بلكه ماده تاريخ 2500 ساله جامعه يهوديان ايران شد. در حقيقت اعلاميه كورش كبير ابتداي سكوت يهوديان ايران در ادوار عزرا و نحميا و زر و بابل در اين ديار مقدس به شمار مي آيد.
في الواقع جشن هاي سال ‎آينده براي يهوديان ايران جنبه جشن 2500 ساله تاريخ ما ( يهوديان ) در ايران است.
از اين حقايق مهمتر آنكه اين جشن ها در عهد سلطنت پرافتخار پدر تاجدار و انسان بزرگ قرن ما شاهنشاه آريامهر كه به حق نزد يهوديان جهان كورش ثاني لقب گرفته است انجام مي گيرد. به همين منظور از مدت ها قبل از طرف شوراي مركزي جشن هاي شاهنشاهي با شركت گروهي از سرشناسان و افراد بصير جامعه يهود، شوراي يهوديان ايران وابسته به شوراي مركزي جشن هاي شاهنشاهي تشكيل و با مطالعه مستمر و عميق و مشاورات لازم برنامه اجرايي جامعه ما ( يهودي ها ) را در اين باره تهيه نمود ( ... كه ) شامل اقدامات مفصلي در زمينه هاي فرهنگي ـ بهداشتي جشن ها و مشاركت جوامع مختلف يهوديان جهان است به موقع خود به اطلاع همگان خواهد رسيد تا هر خانواده يهودي ايراني سهم خود را در آن ادا نمايد. به هر صورت محافل يهودي صهيونيستي با برگزاري جشن هاي مزبور، و تغيير تاريخ و تقويم هجري شمسي ايران به تاريخ ظاهراً شاهنشاهي و در واقع « تاريخ و تقويم يهود ايران » سعي در تعقيب مقاصد خود كردند كه با پيروزي انقلاب اسلامي و سقوط سلطنت پهلوي توطئه آنها نقش بر آب شد. سخن آخر اين نوشتار تنها به بخش ها و گوشه هايي از ابعاد گسترده حضور و نفوذ ماموران و كانون هاي صهيونيستي و ايادي آنها در ايران عصر پهلوي، آن هم به طور موجز و گذرا، اشاره كرده است. بررسي و تبيين همه مسائل و مباحث در حوزه مورد نظر نيازمند سال ها بررسي و تدوين دهها اثر تحقيقي و مستند است. براي مثال، تلاش مستمر و پي گير ماموران صهيونيستي در ايران عصر پهلوي براي غارت آثار ارزشمند تاريخي، فرهنگي و باستاني، از اشياء و دفينه هاي عتيقه گرفته تا كتاب ها و آثار فرهنگي بسيار كهن و گرانسنگ و انتقال بسياري از آنها به فلسطين اشغالي در اين نوشتار مورد اشاره قرار نگرفته است. اين در حالي است كه براي تبيين و تشريح لااقل اين بخش از توطئه صهيونيست ها، براي نسل جوان و علاقه مند كشور، بايد ماه ها و بلكه سال ها وقت براي تحقيق و تدوين سپري كرد. در بخش هاي فرهنگي، اجتماعي، سياسي، نظامي و اطلاعاتي نيز به انجام تحقيقات مبنايي، جدي و همه جانبه است، با بتوان آنچه را كه در پس پرده تاريخ، بر اين جامعه گذشته، براي نسل هاي آينده، به طور مستند و دقيق تبيين و تدوين كرد. اين نوشتار، تنها تلنگري به صاحبان فكر، توانايي و قلم، تا فردا مورد شماتت و سرزنش نسل هاي آينده قرار نگيرد.
منبع: کتاب پژوهه صهیونیست

48 فروند اف-14 که اسرائیل در ایام انقلاب از ایران دزدید

بعد از مدت‌ها ایام امتحانات بالاخره امروز این امکان حاصل شد تا شروع کنم مطالعه‌ی کتاب "استراتژی پیرامونی اسرائیل" چاپ موسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی، که یک ماه پیش خریداری کرده بودم. خیلی دلم می خواست بخونمش اما گرفتاری‌هایم اجازه نمی‌داد. برای به دوستانی که علاقه‌مند به مطالعه تخصصی در رابطه با مسئله صهیونیسم‌شناسی هستند توصیه میکنم مطالعه‌اش کنند.

این کتاب به نگارش محمد تقی تقی‌پور، تکاپوی اطلاهاتی رژیم صهیونیستی در اوضاع خاورمیانه از جنگ جهانی دوم به بعد و نقش استعمار در کمک به اسرائیل و همچنین تلاش اسرائیل برای نفود و ارتباط با کشورهای منطقه توسط موساد را دقیقا مورد بررسی قرار میدهد.

نکته‌ی جالبی که باعث شد در اینجا بنویسم در رابطه با انقلاب اسلامی ایران بود که نگارنده با ادله‌ی خود مدعی است موساد و ساواک در ارتباط تنگاتنگ با یکدیگر فعالیت میکردند، لکن در عین حال شکل‌گیری انقلاب را محتمل نمی‌‌دانستند. اما هنگامی که متوجه این رویداد تاریخی شدند با تمام تلاش سعی در آسیب زدن به انقلاب و همچنین ایجاد مشکلات فراوانی کردند.
یکی از آن موارد موضوع ناپدید شدن 48 فروند جنگنده‌ی F-14  است که متن کتاب را در ذیل عینا آورده‌ام:

« ناتوانی و ضعف سرویس های اطلاعاتی و جاسوسی صهیونیسم و غرب، در درک و تشخیص پیروزی قریب‌الوقوع انقلاب اسلامی و سقوط سلطنت [پهلوی]  تا آن اندازه بود که حدود چند ماه قبل از این رویداد بزرگ تاریخی، ده‌ها فروند جنگنده اف 14 به ایران تحویل داده بودند. به نوشته آری‌بن منشه نویسنده‌ی یهودی در این‌باره: اسرائیل سریعا با فرمانده‌‌ی نیروی هوایی ایران وارد همکاری شده، او را در قاچاق 48 فروند هواپیمای اف-14 به پایگاهی در شما [صحرای] سینا یاری کرد. این هواپیماها بعدا به تایوان فروخته شد... دولت کارتر که از حوادث جاری در ایران بی اطلاعات بود این هواپیماها را در سپتامبر 1978 [بین شهریور و مهر 1357] به شاه ایران اهدا کرده بود. »
(....)
«نکته‌ی جالب و ضروری اینجاست که به فاصله‌ی خروج شاه از ایران در تاریخ 26 دی‌ماه 1357 و بازگشت امام خمینی از پاریس به تهران در تاریخ 12 بهمن‌ماه 1357، یعنی در خلال این مدت 16 روزه، صهیونیست‌ها دست به این اقدام و عملیات زدند.»

بعد از نوشتن اين مطلب منابع و مدارك ديگري در اين مورد پيدا كردم:

روزشمار انقلاب ايران 18 بهمن 57

روزنامه اطلاعات

پي‌نوشت:

یادم می آید برخی معاندین برای سم پاشی و تخریب بحث دفاع مقدس این شبهه را مطرح می کردند که «چگونه مدعی هستنید رژیم پهلوی ارتش تا بن دندان مسلح داشت و مردم با دست خالی بر آنان پیروز شدند ولی در ایام جنگ با عراق مدعی هستید 8 سال دست خالی مقابل رژیم بعث جنگیدید.»

فکر کنم این مثال خود دلیل قانع کننده برای پاسخ به این شبهه باشد.

نخست‌وزيري

آقاي هارل اظهارات زير را نمود:

در اينجا آقاي هارل تذكر داد كه وضع جهان و خاورميانه طوري است كه پشتيباني و حفظ منافع ايران از لحاظ اسرائيل جنبه حياتي دارد و هر عملي كه دولت اسرائيل به نفع ايران انجام مي‌دهد در حقيقت قدمي است كه به نفع خود اسرائيل برداشته شده است و بنابراين بايد تصريح كرد كه هر نوع كمك اسرائيل به ايران بدون توقع هيچ‌گونه عمل متقابلي از طرف دولت شاهنشاهي است و ما اكنون اصراري درباره مبادله نمايندگان سياسي بين دو كشور نداريم. البته دولت اسرائيل اميدوار است كه در آتيه اين منظور عملي بشود ولي موضوع مزبور فعلاً مطرح نيست.

اولين جلسه مشترك نمايندگان ساواك ايران و موساد اسرائيل، در مرداد 1339 چهار سال پس از تأسيس ساواك برگزار شد.

اهميت اين نشست در اينجاست كه مصوبات آن تلاشي است كه رژيم صهيونيستي براي استفاده از توان امنيتي ايران براي مقابله با رژيم جمال عبدالناصر در مصر به كار بسته بود.

اسرائيل به عنوان رژيمي جعلي و غاصب، هميشه از خشم انقلابي و قيام بر حق مردم مسلمان و مظلوم منطقه در هراس بود؛ لذا بيش از هر چيز، سران صهيوني در پي اتحاد و ايجاد ارتباط با سران كشورهاي منطقه بودند. بنابراين، تقويت و اتخاذ راه‌كارهاي جديد در سياست خارجي از بدو غصب سرزمين‌هاي اشغالي، از اولويت‌ خاصي برخوردار بود.

ادامه مطلب را در اینجا بخوانید

سند زير حاكي از تلاش سازمان اطلاعاتي رژيم صهيونيستي براي جلب حمايت ساواك جهت انجام عمليات عليه فلسطيني‌ها در كشورهاي عرب منطقه خاورميانه است

منبع: موسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی

براساس نظر ساواک، فراماسونری بعد از آن که در سال 1717 میلادی با تشکیل اولین لژ سیاسی و فلسفی در انگلستان از حالت تشکیلات صنفی بنایان آزاد به یک مکتب سیاسی و فلسفی تبدیل شد، خیلی زود به صورت منشأ قدرت فوق العاده و مرکز اجتماع شخصیت های درجه اول درآمد و تشکیلات خاص فراماسونری و لژها و محافل وابسته به آن در کلیه ی شؤون اجتماعی کشورها به طوری رخنه نموده و مؤثر واقع شدند که اجتماعات سری لژها سرنوشت حکومت ها و رژیم ها و افراد را به دست گرفته و بر حوادث و سیر تاریخ مسلط شدند.

ادامه مطلب