«حضرت آيت‌الله خمينی (ره) مرجع دينی، از كليه مسلمانان خواستند كه صفوف خود را در برابر دشمنان متحد سازند. حضرت آيت‌الله طی گفتگويی با خبرگزاری عراق اظهار داشتند: كنفرانس اسلامی كه در اين رابطه منعقد گرديد، منشا خدمتی به سود مسلمانان نشد، بلكه به دشمنان اسلام كمك كرد زيرا اين كنفرانس تلاش داشت كه جنايات صهيونيسم، در آتش زدن مسجد الاقصی لوث شود. جای شگفتی نيست كه كنفرانس مزبور با شكست مواجه شد، زيرا بعضی از شركت‌كنندگان در اين كنفرانس نيت صادقانه نداشتند و به علاوه تناقضاتی ميان شركت‌كنندگان در اين كنفرانس وجود داشت.

حضرت آيت‌الله افزودند: تا زمانی كه فلسطين اشغال شده، آزاد نشده است مسلمانان، مسجد‌الاقصی را نبايد تجديد بنا كنند. بگذارند جنايت صهيونيسم همواره در برابر چشمان مسلمانان مجسم باشد و مايه حركتی برای آزادی فلسطين گردد.»

امام خمينی (ره) ضمن بحث راجع به حكومت اسلامی در بهمن 1348 نيز نظر خود را راجع به آتش‌سوزی مسجد‌الاقصی و نقشه صهيونيستی و غارتگرانه‌ای كه رژيم شاه در زير پوشش جمع‌آوری اعانه برای تجديد بنای مسجد‌الاقصی دنبال می‌كرد، چنين بيان فرمودند:

«... مسجد‌الاقصی را آتش زدند، ما فرياد می‌كنيم كه بگذاريد مسجد‌الاقصی به همين حال نيم‌سوخته باقی باشد، اين جرم را از بين نبريد؛ ولی رژيم شاه حساب باز می‌كند و صندوق می‌گذارد و به اسم بنای مسجد‌الاقصی از مردم پول می‌گيرد تا شايد بتواند از اين راه استفاده نمايد و جيب خود را پر كند و ضمنا آثار جرم اسرائيل را از بين ببرد...»

هدیه روز قدس

با توجه به فرارسیدن روز جهانی قدس، فایل  pdf پی دی اف مقاله ای ۳۵ صفحه ای درباره ی بیت المقدس، حرم الشریف، تاریخ و حوادث آن، تهیه شده است .

این مقاله که به تدریج از ۷/۱۱/۸۵ الی ۲۹/۲/۸۶ در این وبلاگ منتشر شد ، هم اكنون در فايل PDF با حجم 1.6 مگا بايت براي بينندگان قابل دريافت مي باشد .

جهت دريافت بر روي تصوير كليك كنيد (و يا پس از كليك راست بر روي تصوير گزينه Save Target as را انتخاب کنید )  :

روز قدس، روزي است كه بايد به اين روشنفكراني كه در زير پرده با آمريكا و عمال امريكا روابط دارند هشدار داد.

روز قدس روزي است كه بايد به همة ابرقدرتها هشدار داد كه بايد دست خود را از روي مستضعفين برداريد و سر جاي خود بنشينيد.

روز قدس روز اسلام است. روز قدس روزي است كه اسلام را بايد احيا كرد و احيا بكنيم، و قوانين اسلام در ممالك اسلامي اجرا بشود. روز قدس روزي است كه بايد به همة ابرقدرتها هشدار بدهيم كه اسلام ديگر تحت سيطرة شما، به واسطة عمال خبيث شما، واقع نخواهد شد. روز قدس، روز حيات اسلام است. بايد مسلمين بهوش بيايند، بايد بفهمند قدرتي را كه مسلمين دارند؛ قدرتهاي مادي، قدرتهاي معنوي .

دولتهاي عالَم بدانند كه اسلام شكست بردار نيست. اسلام و تعاليم قرآن بر همة ممالك بايد غلبه كند. دين بايد دين الهي باشد، اسلام دين خداست؛ و بايد در همة اقطار اسلام پيشروي كند. روز قدس، اعلام يك چنين مطلبي است،‌اعلام به اين است كه مسلمين به پيش! براي پيشرفت در همة اقطار عالَم.

روز قدس فقط روز فلسطين نيست، روز اسلام است؛ روز حكومت اسلامي است. روزي است كه بايد جمهوري اسلامي در سراسر كشورها بيرق آن برافراشته شود. روزي است كه بايد به ابرقدرتها فهماند كه ديگر آنها نمي‌توانند در ممالك اسلامي پيشروي كنند.

روز قدس روز امتياز حق از باطل است، روز جدايي حق و باطل است..

مسئله جمعيت بزرگترين دغدغه صهيونيستها در شهر قدس است و به همين منظور صهيونيستها فعاليت هاي گسترده اي را براي شهرك سازي و اسكان مهاجران صهيونيست در بخش شرقي بيت المقدس در حال اجرا دارند. جنگ فعلي در قدس جنگ جمعيت است . كابينه هاي مختلف صهيونيستي موفق شدند به پيروزي هاي جغرافيايي مختلفي طي چهل سال گذشته دست يابند.

صهيونيستها به دنبال راه هايي براي رهايي از فلسطينيان ساكن قدس مي باشند و رژيم صهيونيستي اكنون در فكر تغيير كامل نقشه بيت المقدس است تا بتواند از اين طريق ضمن خارج كردن مجتمع هاي مسكوني فلسطينيان از حوزه استحفاظي شهر برخي از شهرك هاي صهيونيست نشين را وارد نقشه قدس كرده و برنامه هاي خود را براي ساخت واحدهاي جديد مسكوني در زمين هاي خالي به اجرا گذارد.

سياست هاي رژيم صهيونيستي از بدو اشغال فلسطين تا بحال بيش از 6 هزار واحد مسكوني متعلق به مسلمانان فلسطين را به بهانه هاي مختلفي از جمله امنيت اسراييل و ساخت و ساز غير قانوني ويران نموده است. پاكسازي نژادي و تغيير تركيب جمعيت به نفع يهوديها و واداركردن فلسطيني ها به ترك سرزمين آباء و اجدادي خود از جمله اهداف اين نوع سياست ضد حقوق بشر رژيم اشغالگر فلسطين مي باشد.

يك استراتژي بسيار معمول براي رسيدن به مقاصد اخيرالذكر منطقه بندي زمينهاي فلسطيني ها بعنوان "مناطق سبز" بوده است. نقشه هاي منطقه بندي بيت المقدس نواحي وسيعي را با رنگ سبز نشان مي دهد. اين نواحي به طور رسمي به عنوان فضاهاي عمومي تلقي مي شوند! اما در واقع موجوديت آنها براي ثابت نگه داشتن ميزان ساخت و سازهاي فلسطيني هاست. هم اكنون نيز 31 هزار دونم (هر دونم حدود 1800 متراست) در بيت المقدس شرقي بعنوان مناطق سبز منطقه بندي شده است. براي نخستين بار ساختمان سازي يهودي و ايجاد يك شهر يهودي نشين با استفاده از اين استراتژي فريبنده در سال 1973 حدود 500 جريب از روستاي شوفات كه بعنوان منطقه سبز اعلام شده بود، در آن شهرك يهودي نشين راموت نباشد. در آخرين حركت هم در اين مورد "حيل ابوغنيم" بود كه به شهرك يهودي نشين "حارحوما" تبديل شد. لذا هدف از طرح اين مناطق حفظ محيط زيست نيست بلكه غصب اراضي براي توسعه شهركهاي يهودي نشين و در واقع توسعه طلبي اراضي و دست اندازي به زمين هاي اعراب است.

در اين رابطه اكنون صهيونيستها 88 درصد از مناطق اشغالي سال 1967 را به طور مستقيم يا غيرمستقيم در اختيار خود دارند در حاليكه 35 درصد نيز به شكل غير رسمي اما به طور مستقيم در اشغال صهيونيستها بوده و شهرك هاي صهيونيست نشين در چارچوب قوانين مصادره به نفع اموال عمومي در آن ساخته شده است . علاوه بر آن مساحت گسترده اي از زمين هاي قدس قرباني ساختن خيابان ها و مناطق سبز شده است كه مناطق كمربند سبز 51 درصد از آن را به خود اختصاص داده است .

مراكز پژوهشي رژيم صهيونيستي مدتي پيش نگراني شديد خود را از ناكامي سازمان هاي صهيونيستي در متوقف كردن رشد جمعيت فلسطينيان در بخش شرقي بيت المقدس اعلام كردند. به گفته اين مراكز با وجود تمامي تدابيري كه رژيم صهيونيستي اعمال كرده كه از ساختن ديواري در اطراف شهر قدس آغاز و با ابطال كارت هاي شناسايي فلسطينيان جهت اخراج آنها ادامه و منع ساخت و ساز در اين منطقه به پايان مي رسد همگي نه تنها در مهار رشد جمعيت فلسطينيان كارساز نبودند بلكه نتايج معكوسي را هم دربرداشتند.

در سال 1973 كميته وزارتي امور قدس طرح متوقف كردن نسبت جمعيت فلسطينيان را در مقايسه با ساكنان بخش هاي شرقي و غربي قدس به تصويب رساند و براساس آن نبايد اين نسبت بيشتر از 22 درصد باشد . اما اكنون اين رقم به 35 درصد افزايش يافته است مسئله اي كه صهيونيستها را نگران كرده و آنها از برابر شدن جمعيت فلسطينيان و صهيونيستها در قدس شريف طي 20 سال آينده سخن مي گويند . از اين رو هدف اصلي صهيونيستها در حال حاضر كاهش نسبت فلسطينيان به زير 12 درصد از كل جمعيت قدس است . صهيونيستها اين اقدام را از طريق بيرون قرار دادن برخي از مراكز تجمع فلسطينيان از حوزه استحفاظي شهرداري قدس از يك سو والحاق مراكز پرجمعيت صهيونيستي موجود در اطراف شهر به حوزه استحفاظي انجام مي دهند.

صهيونيستها اكنون براساس برنامه هاي « ايهود اولمرت » نخست وزير رژيم صهيونيستي عمل مي كنند كه در چارچوب آن توجه خاص خود را بر بخش قديمي شهر اماكن مقدس برخي از محلات فلسطيني نشين اطراف بخش قديمي متمركز كرده در حاليكه بقيه مناطق فلسطيني نشين خارج از نقشه قدس به مناطق خودگردان فلسطين الحاق خواهد شد.

براساس نقشه جديد كه در چارچوب ديدگاه هاي اولمرت تدوين مي شود شهر قدس اكثريت يهودي خواهد داشت و حداقل 88 درصد از جمعيت شهر را آنان تشكيل داده و تنها 12 درصد از اين جمعيت از آن فلسطينيان مي شود . در اين چارچوب شهر قدس از سه سو (غرب شمال غربي و جنوب غربي ) توسعه خواهد يافت .

صهيونيستها از تغيير كامل نقشه قدس سخن مي گويند و سعي دارند در اين چارچوب اين مراكز جمعيتي جانشين مراكز و محلات فلسطيني نشين شوند . در اين چارچوب صهيونيستها با ساختن ديواري در اطراف شهر قدس حدود 125 هزار فلسطيني ساكن روستاهاي اطراف قدس را از اين شهر جدا كردند.

علاوه بر آن سازمان هاي مختلف صهيونيستي پروژه هاي بزرگ شهرك سازي را در اين منطقه انجام مي دهند يكي از آنها پروژه ايست كه 4 هزار واحد مسكوني ساخته خواهد شد و همچنين 20 هزار واحد مسكوني هم در غرب قدس و اين البته جداي از ساختمان هايي است كه براي مهاجران صهيونيستي در محله هاي فلسطيني نشين داخل قدس ساخته مي شود. احداث 20 هزار واحد مسكوني به معناي حضور يكصد هزار مهاجر يهودي است كه به 182 هزار شهرك نشين موجود در بخش شرقي بيت المقدس اضافه خواهد شد!!. به اين تعداد ساكنان شهرك هاي اقماري قدس همچون معاليه ادمومي و جفعات زئيف و گوش عتصيون هم اضافه خواهند شد.
علاوه بر آنچه كه گفته شد صهيونيستها 200 واحد مسكوني هم در منطقه هتل شبرد در دست ساخت دارند . صهيونيستها فعاليت هاي شهرك سازي خود را با قوانين و مقررات تشويق كننده براي سكونت صهيونيستها از يك سو و افزايش فشار بر فلسطينيان ساكن بيت المقدس از سوي ديگر تقويت مي كنند.

در اين راستا صهيونيستها 10 هزار كارمند را از شهرهاي مختلف فلسطين اشغالي به قدس منتقل كردند كه اين به خودي خود به معناي افزايش 40 هزار صهيونيست در بخش شرقي بيت المقدس خواهد بود . اكنون بزرگترين دغدغه صهيونيستها بخش قديمي شهر بيت المقدس است كه در اطراف مسجدالاقصي واقع است و در آن تنها 5 هزار يهودي در ميان 26 هزار فلسطيني زندگي مي كنند.

صهيونيستها امروز طرحي را تحت عنوان 20 بر 20 در دست اجرا دارند كه در چارچوب آن اكثر ساكنان فلسطيني بخش شرقي قدس هم از آن اخراج مي شوند.

براساس قوانين رژيم صهيونيستي ساخت و ساز فلسطينيان در آن به كلي ممنوع است اكنون صهيونيستها هيچ نقطه اي از قدس را براي ساخت و ساز فلسطينيان باقي نگذارده اند و آنها حتي حق بازسازي املاك خود را ندارند در حاليكه صهيونيستها براي هر نوع فعاليت ساختماني آزاد مي باشند. از ساخت ديوار حايل و شهرك سازي در بخش شرقي بيت المقدس هدفي جز از بين بردن تجمع هاي مسكوني فلسطيني در اين شهر ندارد.

فلسطينيان در مقابل تمامي فشارهاي اعمال شده طي 40 سال گذشته مقاومت كرده و تلاش كردند بافت اجتماعي و آموزشي خود را حفظ كنند. اما به دليل خلا موجود در مرجعيت هاي سياسي در داخل قدس آنها از اين نظر در ضعف به سر مي برند.

با وجود آنكه فلسطينيان موفق شدند طي 40 سال گذشته مقاومت جانانه اي در برابر صهيونيستها از خود نشان دهند مقاومتي كه هرگز نمي توان آنرا ناديده گرفت اما :اگر جمعيتي ديگر وجود نداشته باشد با چه چيزي بايد مقاومت كرد . ؟

 منابع : نشريه نداء القدس
 سايت موسسه تحقيقاتي نداء

سی و هشتمین سالگرد به آتش کشیده شدن قبله ی اول مسلمین و نگین جهان اسلام  مسجد الاقصی تسلیت باد .

و البته در اینجا هم آتش شارون در قدس

سلسله مطالب مربوط به مسجدالاقصي ، استفاده كردم ، و همينطور به دليل رعايت و حفظ امانت داري

منابع زير را خدمت شما معفي مي نمايم :

نام كتاب : بيت المقدس
مولف : مرتضي اسعدي
انتشارات : بنياد دايرة المعارف اسلامي، 
سال نشر : 1367ش،  

نام كتاب : بيت المقدس در اسلام
مولف : محمود معين احمد
انتشارات : كتابخانه مركزي
سال نشر : 1353ش

نام كتاب : تاريخ اورشليم (بيت المقدس)
مولف : سيد جعفر حميدي
انتشارات : امير كبير
سال نشر : 1381ش
 

نام كتاب :فلسطين آزاد مي شود
مولف : محمود حكيمي
انتشارات : شفق،  قم
 سال نشر : 1354ش

نام كتاب : مسجدالاقصي و بيت‏المقدس‏
مهندس جميل موحدخوئي
انتشارات : نمايشگاه و نشر كتاب
سال نشر  : 1358 ش

سايت :
http://www.palestinehistory.com/

http://www.pnic.gov.ps/arabic/palestine/palestinea.html

 ضمنا دوستان عزيز اگر در مورد فلسطين ، صهيونيسم ، قدس ، يهود و مسائل   پيراموني كه از آن به معارف فلسطين نام برده مي شود دنبال منابعي چون   كتاب هاي معتبر مي گردند كتاب كتابشناسي تفصيلي فلسطين  ، گردآوري   شده توسط مركز مطالعات فلسطين را نيز پيشنهاد مي كنم تا بهتر و راحت تر   بتوانند با منابع خود آشنا بشوند و دسترسي داشته باشند .

( جهت خريد كتاب روي لينك يا تصوير كتاب كليك كنيد )

در  صبح روز 30 مرداد 1348/21 اوت 1969 يك صهيونيست استراليايي به نام دنیس مایکل روهان " Michael Dennis Rohan" مسجدالاقصی را به آتش کشید. گرچه اسراییلی ها اعلام داشتند که این فرد استرالیایی یک مسیحی صهيونيست دیوانه بود لیکن برخی منابع معتبر نیز بر این عقیده هستند که اين فرد  یک یهودی توریست بود و از لحاظ سلامت عقلی نیز هیچ مشکلی نداشت.
همچنین آثار حریق دلالت بر آن دارد که اشخاص دیگری روهان را در آتش زدن این مسجد از خارج آن و از یکی از پنجره‌های مشرف به باب ‌المغاربه (که اسراییلی ها آن را منهدم کردند) هدایت و یاری رسانیدند.

  در نتيجه ي اين آتش سوزي منبری که از چوب ساخته شده و با عاج و آبنوس تزيين گرديده بود و در ساخت آن نهايت دقت و ظرافتي كه در هنر اسلامي‏ آن ايام معمول بوده ، به كار رفته بود و  توسط نورالدین زنگی سفارش ساخت داده شده بود بعد از جنگ های صلیبی و فتح بیت‌المقدس در سال 1187 یعنی دوران مسیحیت توسط صلاح‌الدین ایوبی از حلب به بیت‌المقدس آورده شده بود و  به منبر صلاح الدين ايوبي مشهور بود و قسمت هاي‏  زيادي از مسجد طعمه حريق گرديد .

جهت بزرگنمایی روی تصویر کلیک کنید

علاوه بر منبر صلاح‌الدین ایوبی، مسجد عمر ، محراب ذکریا، مقام الاربعین، سه رواق ممتد از جنوب به شمال با ستون ها و ایوان ها و تزئینات سقفی بر سطح مسجد فرو ریخت. دو ستون اصلی که گنبد روی آن استوار بود و اجزایی از  گنبد داخلی که مزین بود  ، محراب و دیوار های جنوبی ، پوشش مرمری و 48 پنجره گچی، شیشه‌های رنگی و فرش ها، سوره اسراء که با کاشی های معرق و تذهیب شده نوشته شده بود و از بالای محراب به سوی شرق امتداد داشت و بسیاری از تزئینات و آیات قرآنی طی این آتش‌سوزی از بین رفت .
ابتدا دولت اسرائيل‏  آتش سوزي را ناشي از اتصال سيم هاي برق اعلام كرد ، اما اداره برق اين ادعا را رد كرد.
بخش به آتش کشیده مسجدالاقصی 1500 متر مربع از 4400 متر مربع مساحت کلی مسجد را در بر می‌گرفت.
به هر حال،اين حادثه خشم جهان اسلام را برانگيخت و التهابات گسترده‏اي‏  ايجاد كرد.
 يك ماه بعد از اين واقعه،و ظاهرا  در واكنش نسبت به آن، نخستين كنفرانس سران كشورهاي اسلامي در رباط ، پايتخت مغرب تشكيل شد ؛ يكي از  نخستين اقدامات اولين كنفرانس وزراي خارجه كشورهاي‏  اسلامي كه يك سال بعد تشكيل گرديد آن بود كه روز 30  مرداد/21 اوت هر سال را كه سالگرد وقوع اين حادثه‏  بود،به عنوان روز همبستگي ملت فلسطين اعلام كرد.
در  24 شهريور 1348/15 سپتامبر 1969 نيز شوراي امنيت‏  سازمان ملل متحد، اسرائيل را به لحاظ به آتش كشيده شدن‏  مسجد الاقصي تقبيح و تخطئه كرد.
حدود يك سال بعد از  اين آتش‏سوزي، شوراي اسلامي بيت المقدس تعمير  خرابي هاي ناشي از آن را آغاز كرد. كار اين تعميرات‏  چندين سال طول كشيد، و طي آن بسياري از بخش هاي‏  اين مسجد،از جمله قسمت هايي كه در آتش سوزي خسارتي‏  نديده بود،از نو ساخته شد.علاوه بر اينها ، از محل‏ درآمد موقوفات مسلمانان ، چندين آب انبار و بازارچه‏ ي بزازي و دو مسجد جديد نيز بنا شد و مساجد موجود مرمت‏ گرديد.
اگرچه كنفرانس سران كشورهاي اسلامي در پي اين آتش سوزي تشكيل شد و ناراحتي را ميان برخي مسلمين به وجود آورد اما هيچ گاه از سوي مسلمين عكس العملي كه بتواند رژيم صهيونيستي را از اين عمل پشيمان كند انجام نشد  . *
براي آگاهي بيشتر ميتوان به گفته ي " گلدا مایر" نخست وزير وقت رژيم صهيونيستي در اين مورد اشاره كرد :
از گلدا ماير نخست وزیر اسبق رزیم وحشی پرسیدند بدترین و بهترین روز عمر سیاسیت چه روزهایی بوده ؟

پاسخ داد :" بدترین و شوم ترین روز عمرم روزی بود که مسجد الاقصی را به آتش کشیدیم . و بهترین روز عمرم فردای روزی بود که مسجد را به آتش کشیدیم ."

پرسیدند دلیل چیست ؟

گفت :" روزی که مسجد الاقصی را به آتش کشیدیم از وحشت و ترس اینکه مسلمانان دنیا همه ما را قلع و قمع کنند و همه ما را به دریا بریزند به خود میلرزیدیم .و بهترین روز عمرم فردای آن روز بود که دیدیم حتی نفسی از کشورهای مسلمان برای اعتراض به ما در نیامد ."

*پي نوشت : اشاره به سخنان مقام معظم رهبري كه در مورد تخريب مسجدالاقصي فرمودند : « واكنش جهان اسلام به تخريب مسجدالاقصي بايد به گونه‏اي باشد كه رژيم صهيونيستي را پشيمان كند »

 تصاوير بيشتر:

(1)    (2)    (3)

اين هم فيلم :

همان طور كه در مطالب قبلي بيان گرديد، حرم الشريف در قله ي كوه موريا واقع شده است و با هدف حفاظت از صخره ي مقدس ، درست بر روي قله كه سنگ معراج قرار دارد قبة الصخره نيز ساخته شد.

كوه موريا از قله به پايين داراي شيب بسيار تندي بوده است و لذا براي از بين بردن آثار شيب، قبه الصخره را بر روي سكوئي بنا نمودند. از اين رو ساختمان مسجدالاقصي را نيز براي آنكه كف مسجد مستوي و سطح صافي داشته باشد و اثر شيب تند كوه در آن نمودار باشد آن را در دو طبقه ساخته اند ؛

 ساختمان مسجدالاقصي از 150 متري جنوب صخره مقدس مي شود. در مسجد زير زميني با افزايش شيب اصلي، ارتفاع ستون هاي آن نيز اضافه مي گردد. سقف مسجد زير زميني بر روي هشتاد و هشت ستون مربعي شكل كه از سنگ ساخته شده اند قرار دارد. اين ستون ها در پانزده رديف واقع شده اند.

راه ورودي مسجد زير زميني از ايوان مسجدالاقصي و با يك راه پله  شروع مي شود. اين مسجد زير زميني در قسمت جنوبي نيز به وسيله دروازه اي به بيرون وصل مي گردد، گفته مي شود كه اين مسجد زير زميني نخستين بار پيش از اسلام به وسيله ي مسيحيان به عنوان كليسا ساخته شده بود و آنان معتقد بودند كه حضرت عيسي عليه السلام از اين محل به آسمان صعود كرده است نيز گفته مي شود در داخل راهرو كنار دروازه ي اين مسجد زيرزميني به قرار اطلاع هنوز كتيبه هايي از دوران قبل از اسلام و نيز آثار تصرف صليبيون بر ديوار آن ديده مي شود .
بر روي مسجد زير زميني، ساختمان اصلي مسجداقصي احداث شده است .

پس از فتح بيت المقدس توسط مسلمانان در سال 638 هـ .ق چنانچه گفته شد، ابتدا مسجد صخره پايه گذاري گرديد و بعدا در ضلع جنوبي حرم الشريف مسجد جديدي به نام مسجد اقصي ساخته شد .
ساختمان اوليه ي مسجد پس از ورود مسلمانان به فلسطين در سال هاي 709 تا 715 ميلادي به دستور وليد بن عبدالملك مروان خليفه اموي بنا گرديد كه قسمتي از همان ساختمان به شكل ستون هاي بسيار بزرگ كه به خوبي از ساير ستون ها و قسمت هاي بناي مجلل مسجد مشخص است هنوز وجود دارد، مشهور است كه خراج هفت سال مملكت مصر براي احداث بناي قبه الصخره و مسجدالاقصي هزينه شده است .
زلزله اي كه در سال 746 ميلادي روي داد به ساختمان مسجد صدمه ي زيادي وارد كرد كه به دستور المنصور خليفه ي وقت عباسي تعمير گرديد، چندي بعد براي دومين بار زلزله اي ساختمان مسجد را لرزاند كه اين بار به دستور المهدي خليفه ي عباسي تجديد بنا گرديد .
عبدالدهر يكي از حكام فاطميون مصر در سال هاي 1034 تا 1036 ميلادي ضمن انجام تعميرات در بناي مسجدالاقصي حصار شهر بيت المقدس را كه در قسمت هاي جنوبي و شرقي آن در اثر زلزله خراب شده بود تعمير نموده و آنها را به ساختمان مسجد اتصال داد.

ساختمان اوليه ي مسجدالاقصي كه به دستور وليد بن عبدالملك ساخته شده، كوچك بود و به تدريج در طي قرن ها ي بعد توسط سلاطين و حكام و سرداران اسلامي وسعت يافت و ساختمان هاي ديگري در اطراف آن احداث گرديد و با دادن تغييرات اساسي در معماري و نقشه و تزئينات آن و نوشتن خطوط عالي و كتيبه هاي زيبا و نصب ستون ها از بهترين سنگ هاي جهان به صورت يكي از بهترين و مجلل ترين مساجد جهان در آمد . (لينك تصوير)

در بين همه ي كساني كه براي نوسازي و توسعه و تزئينات مسجد همت گمارده اند بيش از همه نام و آثار صلاح الدين ايوبي به چشم مي خورد .

در سال 1099 ميلادي كه شهر بيت المقدس در جنگ صليبي به دست مسيحيان افتاد، آنان وارد حرم شده و سردار روم قسمت غربي ساختمان مسجد را به قصر اختصاصي خود تبديل كرد. در سال 1118 ميلادي مسيحيان مسجدالاقصي را قرارگاه نگهبانان خود نموده و آن را به نام كاخ سليمان ناميدند. علاوه بر آن قسمتي از مسجد را نيز محل انبار وسائل و لوازم خود ساختند و در اطراف مسجدالاقصي ساختمانهاي زيادي براي انبار و اسلحه خانه هاي خود بنا نمودند .
مسيحيان صليبي در تصرف بيت المقدس و ورود به حرم شريف و تجاوز به ساحت مسجدالاقصي اين قديمي ترين زيارتگاه پيروان اديان توحيدي جهان چنان فجايعي از قتل و آدمكشي و غارت به بار آوردند كه درجزو آثار ننگين تاريخ ثبت گرديده است به طوري كه "وايمون اداژيل" قسيس فقط ده هزار نفر را كه به حرم شريف پناه برده بودند در داخل حرم كشتند و در نتيجه ي آن در داخل حرم به قدري خون جمع شده بود كه لاشه هاي مقتولين در آن شناور بود .

مسجدالاقصی مسجدیست در جنوب حرم الشريف .

طول مسجد اقصي 5/81 و عرض آن 5/54 متر است .

سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَه ...

ترجمه ي تحت اللفظي مسجدالاقصي  ، "مسجد دور تر " است .

اكثر مفسران نيز گفته اند كه منظور از آن،  مسجدي است كه در حوزه ي عبادتگاه بيت المقدس ساخته شده است .

ملا حسين كاشفي از مفسران قرآن نيز در تفسير اين لغت مي گويد :« مسجد دور تر از اهل مكه »

با دقت در اين كلام چنين بر مي آيد كه اقصي را به معني دور تر با مستتر شدن جمله ي (از اهل مكه) در نظر گرفته است . كه البته با توجه به مقياس حركت وسايل نقليه و معيار مسافت هاي آن زمان و محدود بودن تعداد مساجد روي زمين، در حقيقت مسجد بيت المقدس دورترين مسجد نسبت به مسجدالحرام (درمكه) بوده است ، به شرحي كه ابوبكر عتيق نيشابوري در حديث معراج مي گويد ، طي كردن مسافت بين مكه و بيت المقدس در آن زمان يك ماه طول مي انجاميد.

نظريه ي ديگر در وجه تسميه مسجدالاقصي به لسان قرآن از توجه به جنبه تركيب  نحوي آيه است : چرا در آيه ي مباركه، كلمات "المسجد" و "الاقصي" هر دو با "ال" ذكر شده اند ؟ اگر "ال" را در مسجد،  ال معرفه و تعريف  بگيريم اينطور نتيجه گرفته خواهد شد كه اين مسجد قبلا در قرآن مورد گفتگو قرار گرفته و از نظر گوينده يا شنونده و به طور كلي در ميان مردم در زمان نزول قرآن معروف بوده است و كلمه ي مسجد گر چه لغت عربي است ولي چون قبل از اسلام متداول نبوده بنا بر اين به همان معني عام خود يعني سجده گاه معهود تلقي مي گردد و مي دانيم كه در صدر اسلام و در زمان نزول اين آيه چنين محل سجده و عبادتي دور از مسجدالحرام كه در ميان مردم زمان معروف و شناخته شده بود همان عبادتگاه بيت المقدس بوده است .

ثانيا قابل توجه است در حالي كه در نقاط ديگر قرآن در يك بيان عام از اين محل با كلمه "مقدس" تعبير و ياد شده است ولي در اينجا با لغت خاصي كه حاكي از يك بعد مكاني است توصيف و بيان شده است.

به نظر مي رسد كه علت بيان مسجد را در اين آيه با صفت اقصي بايد در رابطه با جمله "اسري بعبده" جستجو كرد زيرا هدف نشان دادن و مجسم ساختن اهميت و عظمت حركت پيغمبر (ص) در آن سير شبانه بوده است كه در معيار سنجش هاي زماني و مكاني بشر ،امر خارق العاده اي مي باشد به همين دليل  مثلا به جاي جمله ي " من المسجدالحرام  الي المسجدالمقدس الذي باركنا حوله ..." كه در رابطه با نحوه ي بيان قرآن در ساير نقاط عادي به نظر مي رسد فرموده است :" من المسجدالاحرام الي المسجدالاقصي الذي باركنا ... "

به هر حال آنچه امروز به طور عيني به نام مسجدالاقصي مشهود است مسجدي است كه در شهر بيت المقدس و در جنوب حرم شريف واقع است كه البته در بيان قرآن و حتي دربيان مردمان، منظور از مسجدالاقصي تنها  ساختمان اصلي مسجد نيست بلكه منظور حتي صحن حرم الشريف و مجموعه ي اماكن مقدسه واقع در آن نيز مي باشد .

   شعراي ايراني نيز در اشعار خود براي ارائه معياري جهت ابراز تقدس و عظمت معنوي،  به مسجدالاقصي تمسك جسته اند :

 بگردانم ز بيت الله قبله         به بيت المقدس و محراب قبله             خاقاني

آستان حضرتش را از شرف     صخره و محراب اقصي ديده ام             خاقاني

چو مرغي از مدينه پر بريده     به اقصي الغايت اقصي رسيده            نظامي

همان طور كه در شرح قبة الصخره ‌در پست  پيشين بيان كردم، از درب شرقي قبه الصخره به باب القضاء ياد مي كنند.

وجه اين تسميه آن است كه در مشرق صخره ي مقدس و در محل قبة القضا، تخته سنگ بزرگي بوده كه حضرت داود (ع) بامدادان و شامگاهان بر روي آن نشسته و به عرض حال مردم و شكايات و اختلافات آنان رسيدگي مي كرده و احكام شرعي را صادر و اجرا مي نموده است، كما اينكه در قرآن كريم حضرت داود (ع) به اين صفت متصف گرديده است .( آيه شريفه 26 سوره ص):

قبه : در زبان عربي به بنايي كه سقف آن گرد و بر آمده باشد مي گويند (گنبد ).
<